Η Αθήνα, πόλη αντιφασιστική

από www.left.gr

Με τη συμμετοχή χιλιάδων η μεγάλη αντιφασιστική κινητοποίηση χτες στην Αθήνα. Η Πορεία από την Ομόνοια στο Σύνταγμα και  συναυλία.



 

"Γιάννης Παναρίτης" Όταν αφηγείσαι, αντιστέκεσαι. Λακωνία 1946-1949

 

http://korydallos.blogspot.gr/2013/01/1946-1949.html

Την ιστορία -λένε- τη γράφουν οι νικητές. Την ιστορία του ελληνικού εμφυλίου όμως δεν την έγραψαν αυτοί, ίσως γιατί δεν νίκησαν... Εδώ και αρκετά χρόνια τη γράφουν οι ηττημένοι. 

Ο Γιάννης Παναρίτης εμπιστεύτηκε τις αναμνήσεις του. Ένα μικρό λιθαράκι, σεμνή καταγραφή γεγονότων αυτής της τόσο σπαρακτικής περιόδου της ιστορίας μας μέσα απο τις εκδόσεις ΙΔΙΟΜΟΡΦή.

Ο συγγραφέας, Γιάννης Παναρίτης (Κούλης), ήταν ένας απλός πατριώτης του Δημοκρατικού Στρατού στα νιάτα του. Κι αφηγείται την οδοιπορία του στην ανατολική Πελοπόννησο και κυρίως στην περιοχή του Πάρνωνα. Υψος χαμηλότονο, αλλά χωρίς παραχωρητική διάθεση, και γλώσσα αφτιασίδωτη. Μπήκε στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού στα 27 του, το 1946, και πιάστηκε το 1949. Πέρασε από φυλακές και Μακρόνησο - Αγιο Ευστράτιο, απ' όπου απολύθηκε ως αδειούχος το 1954.

Οπως δηλώνε και ο ίδιος, δεν επιδιώκει να γράψει ιστορία, απλώς τις «δύσκολες, σκληρές και απερίγραπτες τραγικές καταστάσεις» που πέρασαν οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού θέλει να καταγράψει ως αυτόπτης μάρτυρας. Ιστορίες από μια εμφύλια σφαγή.

Αποχαιρετώντας το σύντροφό μας Γιάννη Παναρίτη '
Εφυγε τη Δευτέρα από τη ζωή ο σύντροφος και αγωνιστής, Γιάννης Παναρίτης, μέλος της Π.Κ Κορυδαλλού, σε ηλικία 90 ετών. Η κηδεία του έγινε χθες Τετάρτη 16/1/2013 στις 2.30μμ στο Γ΄Νεκροταφείο (Θηβών, Νίκαια). 

Η Πολιτική Κίνηση ΣΥΝ ΚΟΡ/ΛΟΥ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στο γιό του Δημήτρη και στη κόρη του Ελένη και στα δυό του εγγόνια , Ξανθούλα και Γιαννάκη.

Αγαπητέ μας σύντροφε, Γιάννη Παναρίτη,
Εμείς οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες στο Κορυδαλλό και το Πειραιά σε γνωρίσαμε στα χρόνια αμέσως μετά την μεταπολίτευση , όταν συμμετείχες ως απλό μέλος στην οργάνωση βάσης του τότε ΚΚΕ Εσωτερικού Κορυδαλλού. Ήσουν παρών σε όλες τις κομματικές και πολιτικές διαδικασίες και εκδηλώσεις και κείνο που σε διέκρινε ήταν η καθαρότητα και η ταπεινότητα με την οποία εξέφραζες τις απόψεις του , χωρίς να πάψεις ποτέ να τις υπερασπίζεσαι μαχητικά και με ανιδιοτέλεια. Παρά τα δύσκολα πού είχες περάσει στη ζωή σου, δεν σε θυμόμαστε ποτέ να έχεις παραπονεθεί για κάτι . Αντίθετα μας αντιμετώπιζες όλους και όλες, μικρούς και μεγάλους , ως ίσος προς ίσους και ποτέ δεν επεδίωξες θέσεις και αξιώματα . Η παρουσία σου ήταν διακριτική και σεμνή , ακόμη και όταν διηγιόσουν τα μεγάλα και σπουδαία της ζωής σου στη Λακωνία κατά τη διάρκεια της Αντίστασης , αργότερα στον Εμφύλιο και μετά στις εξορίες της Μακρονήσου και του ΄Αη-Στράτη.

Ο πράος και μειλίχιος χαρακτήρας σου διατηρήθηκε μέχρι και πρόσφατα που συνέχισες να είσαι κοντά μας , να συμμετέχεις και να ενδιαφέρεσαι , παρά το προχωρημένο της ηλικίας σου , ως απλό μέλος της Πολιτικής Κίνησης του Συνασπισμού Κορυδαλλού. Ο Γιάννης Παναρίτης γεννήθηκε το 1922 στο χωριό Κουπιά Λακωνίας. Στο Δημοκρατικό Στρατό εντάχθηκε στις 13-12-1946 , όπως και τα άλλα δύο αδέλφια του, ο Δημήτρης που σκοτώθηκε το 1947 και ο Πέτρος που έμεινε ανάπηρος. Πιάστηκε στις 17-8-1949 και η συνέχεια γνωστή . Στρατόπεδο Τριπόλεως , Φυλακές Τριπόλεως , Μακρόνησο και τον Αύγουστο 1950 στον Αη –Στράτη μέχρι το και το 1954, που απολύθηκε ως αδειούχος. Παντρεύεται τον Οκτώβριο του 1958 με την Ματίνα Κατσουρίνη , κόρη του αγωνιστή και προπολεμικού κομμουνιστή Στυλιανού Κατσουρίνη από τα Πάκια Λακωνίας με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά , το Δημήτρη και την Ελένη. Με την οικογένειά του τα πρώτα χρόνια έζησαν στην Αγία Βαρβάρα και μετά στο Κορυδαλλό.

Δούλευε σε οικοδομές και συμμετείχε ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες της Αριστεράς. Μαζί τους ζούσε και η μητέρα του, Ελένη, μιά ηρωϊκή και πονεμένη γυναίκα, που είχε οδηγηθεί στο στρατόπεδο Τριπόλεως και στην οποία πολλές φορές αναφέρεται στο βιβλίο του « Όταν αφηγείσαι , αντιστέκεσαι » Λακωνία 1946-1949 . Ένα βιβλίο που ο Γιάννης Παναρίτης κρατά ανοικτό το διάλογο με τους αφανείς νεκρούς και επιζώντες . Και τα καταφέρνει γιατί τα όσα έζησε εκείνα τα χρόνια 46-49, ως αντάρτης στο ηρωϊκό Συγκρότημα του Πάρνωνα και μετά στη Μακρόνησσο και στον Αη –Στράτη, είναι ηρωϊκά και πένθιμα, δηλ. τραγικά. Και ως τέτοια θέλει να τα διασώσει και να τα διαδόσει. Αισθανόταν έντονη την παρουσία των συντρόφων του στα χωριά του Πάρνωνα και αλλού, νεκρών και επιζώντων, και γι΄ αυτό επιμένει πολύ στις λεπτομέρειες των μαχών που έγιναν. Θυμάται ημερομηνίες, τόπους, ονόματα.

Με περισσή ευθύτητα, ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, σε πολλά σημεία του βιβλίου, δεν χάνει την ευκαιρία να επισημάνει ότι ο ίδιος έζησε τις μάχες και τις επιχειρήσεις του Συγκροτήματος του Πάρνωνα, ως ομαδάρχης το 47 και Πολιτικός Επίτροπος Διμοιρίας το 48 και σ΄ αυτά τα γεγονότα επικεντρώνεται. Αλλά και οι περιγραφές και οι αναλύσεις του και για τα άλλα Συγκροτήματα της Τρίτης Μεραρχίας και εν τέλει του εμφυλίου σε ολόκληρη την Πελοπόνησσο είναι εξ ίσσου σημαντικές. Συγκλονιστική είναι η περιγραφή της επιχείρησης της απελευθέρωσης των 218 φυλακισμένων Σπάρτης στις 13 Φεβρουαρίου 1947 με τον μεγάλο αντίκτυπο που είχε όχι μόνο στη Λακωνία και στην Πελοπόνησσο, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το ίδιο και η απελευθέρωση των 28 φυλακισμένων Γυθείου τον Φεβρουάριο του 1948. Μέχρι και πρόσφατα ξαναζούσε τη διάβαση του Ευρώτα με βροχή, στο δρόμο γιά τη μάχη της Αλαγονίας τον Ιανουάριο του 1947, το λημέρι στα Τζίντζινα που κυριαρχεί σε όλο το βιβλίο, της Εφτακαρβελούς, όπως και το φυλάκιο στην κορυφή του Μαλεβού, που είναι η ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα και βλέπει προς όλες τις κατευθύνσεις.

Οι αφηγήσεις του ακόμα και μέχρι πρόσφατα ήταν γεμάτες από συναρπαστικούς ανθρώπους, τους συντρόφους του τα πέτρινα χρόνια , τοπία , βουνά, λημέρια, ποτάμια, πηγές, στάνες, ζώα, βρύσες , δάση, μάχες , επιχειρήσεις, σαμποτάζ, ιδέες, σκέψεις, συναισθήματα.

Αγαπητέ μας σύντροφε Γιάννη Παναρίτη
Εμείς οι σύντροφοί σου από το Κορυδαλλό και τον Πειραιά σε αποχαιρετούμε σήμερα και σου υποσχόμαστε ότι το παράδειγμα της ανιδιοτέλειάς σου, της απλότητάς σου και της αυτοθυσίας σου για μια πιο δίκαιη και ανθρώπινη κοινωνία, όπως και η έντονη κριτική ματιά σου στα πράγματα και θάματα που έζησες τα δύσκολα και τραγικά εκείνα χρόνια, θα μας εμπνέει στους καθημερινούς αγώνες μας, ιδιαίτερα σήμερα που απ΄ ότι φαίνεται η πλειοψηφία της κοινωνίας εναποθέτει της ελπίδες της για τη Δημοκρατική Ανατροπή σε Κυβέρνηση της Αριστεράς μέσα από το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που με τόσο πάθος και αγωνία υπερασπίστηκες μέχρι και τελευταία.

Να είσαι σίγουρος ότι το παράδειγμά σου θα μας συντροφεύει και θα κάνει ακόμη πιο συναρπαστική τη πορεία μας στο μακρύ δρόμο για το σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία. Τα θερμά μας συλλυπητήρια στο γιό σου Δημήτρη , στη κόρη σου Ελένη και στα δυό σου εγγόνια , την Ξανθούλα και τον Γιαννάκη.

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝ

ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ

Συνεχώς πλουτίζουν οι τουρκικες λέξεις στο Δημαρχείο.

Μετά το μπαξίσι, τους μπατακτσήδες ήρθε και νέα λέξη : το παζάρι

Στην πιάτσα κυκλοφορεί ότι η  ανακοίνωση των Νέων Αντιδημάρχων 

http://www.korydallos.gr/Default.aspx?tabid=503&language=el-GR 

ήταν μετά από ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΖΑΡΙ.

Νέα επεισόδια στο σήριαλ...http://tsouxtrafreepress.blogspot.gr/2013/01/blog-post_11.html

ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ 63,445 κάτοικοι, 48ος

Ανακοινώθηκε η νέα απογραφή
http://myota.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3216&catid=37&Itemid=74

Ευτυχισμένο το 2013!

 Υγεία, ευτυχία και κάθε καλό στο σπιτικό σας!

Χρόνια Πολλά κι Ελπιδοφόρα!

Tούτες τις ώρες που ο λαός μας περνά τα πιο δύσκολα Χριστούγεννα των τελευταίων 

χρόνων, η σκέψη μας και η δράση μας βρίσκεται στους πιο αδύναμους. Στόχος μας, να μη μείνει κανένας μόνος του στην κρίση. Να οργανώσουμε την αλληλεγγύη και την αντίσταση, να μην αφήσουμε την ελπίδα να σβήσει, να μη σκύψει κανείς το κεφάλι τούτη τη δύσκολη ώρα. Ώστε να μπορέσει να αντέξει ο λαός μας να οργανώσει τη μεγάλη του αντεπίθεση. Την αντεπίθεση της απελευθέρωσης από τον ζυγό του μνημονίου για να σχεδιάσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Εύχομαι σε κάθε Eλληνίδα και σε κάθε 'Ελληνα, αυτά να είναι τα τελευταία στενάχωρα Χριστούγεννα που περνάμε.

ΠΟΕ ΟΤΑ:Πορεία στη Βουλή και 48ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ

ΕΡΙΞΑΝ ΤΟΝ ΦΡΑΧΤΗ ΚΑΙ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ...

...ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΠΟΕ ΟΤΑ...
Λίγο ακόμα και θα έφθαναν στην αίθουσα ολομέλειας της βουλής(!) τα μέλη της ΠΟΕ ΟΤΑ που έριξαν τον φράχτη και εισήλθαν στον προαύλιο χώρο της Βουλής , αιφνιδιάζοντας τις αρχές. Το περιστατικό σημειώθηκε πριν από...
λίγη ώρα, στο πλαίσιο της πορείας διαμαρτυρίας των εργαζομένων προς το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Οι εργαζόμενοι στους δήμους ξεκίνησαν την πορεία τους από τα γραφεία της Ομοσπονδίας, στην πλατεία Καραϊσκάκη και καθώς περνούσαν έξω από τα γραφεία της ΔΗΜΑΡ, στην Αγίου Κωνσταντίνου, πέταξαν σκουπίδια και αναποδογύρισαν κάδους απορριμμάτων. Υπενθυμίζεται ότι κλειστές θα παραμείνουν σήμερα Τετάρτη όλες οι υπηρεσίες των Δήμων της χώρας, καθώς η ΠΟΕ - ΟΤΑ συνεχίζει τις κινητοποιήσεις της κατά του μέτρου της διαθεσιμότητας.

http://www.fimotro.blogspot.gr/2012/12/blog-post_4125.html

Παγώνει η διαθεσιμότητα των ΙΔΑΧ

Με την απόφασή του αυτή το Μονομελές Πρωτοδικείο Ξάνθης προχωρά στην προσωρινή αναστολή του νόμου 4093/2012 στον οποίον εμπίπτουν 14 εργαζόμενοι  του Δήμου Ξάνθης, ενώ στις 16 Ιανουαρίου ορίστηκε η δικάσιμος των ασφαλιστικών. Πρόκειται για την πρώτη απόφαση σε πανελλαδικό επίπεδο, μέχρι στιγμής, ενώ συμπίπτει χρονικά και με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που προώθησε η κυβέρνηση, στην προσπάθεια της να υπερπηδήσει τα εμπόδια που έχουν προκύψει από την εφαρμογή του μέτρου. Αναλυτικά :http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=178514&catid=3

Πάμε Συνδιάσκεψη...

Την ώρα που ξεκινά η πιο φιλόδοξη προσπάθεια των τελευταίων ετών για τη δημιουργία ενός ενιαίου ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος, με   στόχο  να αποτελέσει τον κορμό μιας αριστερής 

Κυβέρνησης για την ανατροπή των Μνημονιακών επιλογών.

ένα άρθρο ιδιαίτερα επίκαιρο από www.anasyn.worldpress.com

Η δομική αντιπολίτευση, ο «ενάρετος» κύκλος του αριστερού κυβερνητισμού και ο κίνδυνος του dilution

.

του Βαγγέλη Πιλάλη*

Η ριζοσπαστική αριστερά και η ηγεσία της (συμπεριλαμβανομένων και των συνεκτικών-μειοψηφικών απόψεων τάσεων και συνιστωσών) κατάφερε, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, με την σταθερή στρατηγική της (από το 2004 και μετά) και με την  επινοητική αντιπολιτευτική τακτική της  (τα τελευταία 4 χρόνια), να δημιουργήσει τους υλικούς όρους και τις προϋποθέσεις μιας ασύλληπτης πολιτικής και εκλογικής δυναμικής η οποία όμως, στην 3η μνημονιακή φάση που έχουμε εισέλθει,  δείχνει να παρουσιάζει τα πρώτα σημάδια  στρατηγικής αμηχανίας και τακτικής κόπωσης.

Η βίαια κατάρρευση του κεντρικού συνεκτικού δεσμού του παλαιού δικομματικού πολιτικού συστήματος (μαζικό ΠΑΣΟΚ, λαϊκισμός, κορπορατισμός, δομημένα συμφέροντα μεταξύ μεσοστρωμάτων και σπάταλων , παρασιτικών και μιμητικών εγχώριων οικονομικών ελίτ) υπό το βάρος των απαιτήσεων των δανειστών άφησε εξ αντικειμένου τεράστια περιθώρια ανάπτυξης ανερχόμενων πολιτικών δυνάμεωνμε αντισυστημικό/ αντιμνημονιακό  προφίλ και εξ αυτού ευνοήθηκε ακόμη και ο χώρος της φασιστικής ακροδεξιάς (βλ. ΧΑ) με επικίνδυνες προεκτάσεις για την δημοκρατία.

Η ανάλυση των τελευταίων εκλογικών αποτελεσμάτων αλλά και οι μετέπειτα δημοσκοπήσεις ενώ καταγράφουν την σταθερή ενίσχυση της δικής μας αριστεράς, ταυτόχρονα, σε γενικότερο επίπεδο, παρουσιάζονται ισχυρές τάσεις συντηρητικής αναδίπλωσης και όχι προοδευτικής ανάτασης της ελληνικής κοινωνίας.

Οι 7 βασικοί άξονες της πολιτικής μας που προσέδωσαν αυτήν την δυναμική, πέρα από κάποια λάθη και «αριστερά» ή «δεξιά» σολαρίσματα στελεχών μας, ήταν οι εξής :

1. Σκληρός αντιμνημονιακός/αντινεοφιλελεύθερος πολιτικός αγώνας στο  Κοινοβούλιο & στα ΜΜΕ με στοχευμένες αιχμές δομικής αντιπολίτευσης.
2. Σταθερός προσανατολισμός για συσπείρωση, ενότητα της πολιτικής αριστεράς και των φορέων της.
3. Σεβασμός στην σχετική αυτονομία του κοινωνικού/ταξικού επιπέδου και ενθάρρυνση των αυτοφυών αντιστάσεων, των αυθόρμητων συλλογικών ενωτικών αγώνων στα συνδικάτα, στην αυτοδιοίκηση, στη νεολαία και στις πλατείες.
4. Στοχευμένη και οριοθετημένη υπαγωγή της εθνικής μας ταξικής  αφήγησης στο Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο οικονομικοπολιτικό πλαίσιο αλληλεξάρτησης και ολοκληρώσεων, χωρίς ασύμμετρες και υπερκοστολογημένες γεωπολιτικές «επενδύσεις»/«αποεπενδύσεις», κοσμοπολίτικες αφέλειες ή εθνικιστικές εμμονές.
5. Επιθετική εισαγωγή στην κυρίαρχη πολιτική και μιντιακή ατζέντα μιας νέας εναλλακτικής πρότασης πολιτικής εξουσίας της αριστεράς και ενός αντίστοιχου κυβερνητικού προγράμματος.
6. Συνέχιση της ανανέωσης των προσώπων σε όλα τα επίπεδα του πολιτικού μας φορέα μέσα από πλατιές δημοκρατικές διαδικασίες βάσης.
7. Επιλεκτική διεύρυνση του στελεχικού δυναμικού από «προσωπικότητες» του ευρύτερου προοδευτικού χώρου και αγωνιστές του έμπρακτου αντιμνημονιακού «Κέντρου» αλλά κι από στελέχη μικρότερου πολιτικού εκτοπίσματος, υψηλής όμως εξειδίκευσης και προϋπηρεσίας.

Το παραπάνω χαρμάνι πολιτικού-ιδεολογικού λόγου, μαζικών κοινωνικών παρεμβάσεων και ανανέωσης πολιτικού προσωπικού ενώ αντικειμενικά κρίνεται επιτυχές για την έως τώρα πορεία του κόμματός μας, στις νέες συνθήκες του 3^ου μνημονίου -του σχεδιασμού της Γερμανικής Ευρώπης, της γεωπολιτικής αποσταθεροποίησης στην Μέση Ανατολή, των εγγενών αδυναμιών του Νότου της Ευρώπης να συνεννοηθεί και να διεκδικήσει από κοινού μια άλλη Ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική, της δομικής καπιταλιστικής κρίσης-  δυστυχώς δεν αρκεί.

Για να μπορέσει η αριστερά σήμερα να εφαρμόσει ένα μεταβατικό πρόγραμμα λαϊκής-εθνικής σωτηρίας που να υλοποιεί την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας στον ορίζοντα του κοινωνικού μετασχηματισμού απαιτούνται συγκρούσεις και ρήξεις με όλο το αστικό σύμπλεγμα συμφερόντων και προετοιμασία του λαϊκού παράγοντα για αυτό.

Παγκόσμια ημέρα του παιδιού

Στην κοινωνία της ευμάρειας, τεχνολογικής ανάπτυξης και υλικής επάρκειας,
απενοχοποιούνται όλες οι  ευθύνες, θεσπίζοντας την ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Σε ποιά δικαιώματα αναφέρεται όμως;
Tην ίδια ώρα :

•  1 δισεκατομμύριο παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας
• 640 εκ. παιδιά δεν έχουν στέγη
• 400 εκ. παιδιά δεν έχουν πόσιμο νερό
• 270 εκ. παιδιά δεν έχουν ιατρική περίθαλψη
• 22.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά εξαιτίας της φτώχειας

                                                                             (έκθεση της Unicef, 2011)

Ο Μαχάτμα Γκάντι έλεγε " η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας. 

Στερεί από τον άνθρωπο την πιο βασική τροφή του : την ελευθερία"